AIRPLANE-TO-AUSTRALIA-2.jpg

صدای استرالیا – استرالیا یکی از محبوب ترین کشورهای مهاجر پذیر در جهان به شمار می*رود. در این گزارش سعی کرده*ایم تا به صورت کلی اطلاعاتی را درباره برنامه ‏ویزاهای استرالیا ارائه کنیم. ‏

بیش از یک راه وجود دارد
دو مسیر یا روش اصلی که برای مهاجرت به استرالیا وجود دارند عبارتند از: ویزاهای موقت و مهاجرت دائم. ‏ افراد زیادی از طریق این دو مسیر همه ساله برای زندگی در استرالیا به این کشور سفر می کنند.‏ مهاجرت موقت به استرالیا، شامل تعدادی از ویزاهای متداول در استرالیا مانند ویزاهای مخصوص دانشجویان بین المللی، کارگران ‏ماهر و افرادی که برای کار و تعطیلات به استرالیا مسافرت می کنند، می باشد. ‏ برای کسب اقامت دائم استرالیا، مهاجران می توانند به موجب برنامه مهاجرتی استرالیا و یا برنامه ویزاهای انسان دوستانه ‏درخواست های خود را تسلیم کنند.‏
شهروندان نیوزیلندی نیز در صورتی که مایل به کسب اقامت دائم استرالیا باشند باید از یک سری قوانین ویژه تبعیت کنند. این در ‏حالی است که در حال حاضر صدها هزار نفر از شهروندان نیوزیلندی با دریافت نوعی ویزا موسوم به ویزای ‏sc444‎‏ در استرالیا ‏زندگی می کنند.‏ اما حتی انتخاب یکی از مسیرهای عنوان شده خود به زیر شاخه های متعدد دیگری منتهی می شود.‏ ماریان دیکی، استاد قوانین مهاجرتی از دانشگاه ملی استرالیا به اس بی اس گفته است که مهاجرت به ‏استرالیا آنقدر پیچیده است که بسیاری از افراد نیازمند دریافت کمک از جانب یک وکیل فعال در امور مهاجرتی و یا یک عامل یا مشاور امور مهاجرتی هستند.‏
او می گوید: “برای اکثر افراد، این مشکل فقط مربوط به تکمیل فرم های مهاجرتی نیست بلکه آنها نمی دانند که کدام یک از این ‏مسیرها و یا زیر شاخه ها را باید انتخاب کنند”.‏ این استاد قوانین مهاجرتی از دانشگاه ملی استرالیا می گوید: “در حدود پنج هزار وکیل و یا عامل مهاجرتی در استرالیا فعالیت می ‏کنند. این امر بسیار پیچیده است و از طرف دیگر، قوانین نیز همیشه در حال تغییر هستند. این کار بسیار دشوار، پر هزینه و البته ‏زمان بر است”. ‏

ویزاهای دانشجویان بین المللی
برای تحصیل در استرالیا، دانشجویان بین المللی باید برای یکی از انواع مختلف ویزاهای دانشجویی اقدام کنند. ‏ به عنوان مثال، ویزای موسوم به ‏subclass 500‎‏ ممکن است جوابگوی نیاز آنهایی باشد که می خواهند به صورت تمام وقت در ‏یکی از موسسات آموزشی استرالیا تحصیل کنند.‏ و یا ویزای دیگر موسوم به ‏subclass 590‎‏ به یک سرپرست و یا قیم اجازه می دهد تا یک دانشجوی بین المللی را در صورتی که ‏کمتر از هجده سال داشته باشد، همراهی کند.‏ این سرپرست و یا قیم باید بیش از بیست و یک سال داشته باشد و یکی از والدین این دانشجو باشد و یا آنکه به عنوان یکی از ‏سرپرستان صاحب اختیار این دانشجو برگزیده شده باشد.‏
از سوی دیگر، آنهایی که به دنبال فرصت های آموزشی هستند که ممکن است امکان حضور در آموزش های مربوط به اماکن ‏کاری را برای آنها فراهم نماید، ممکن است واجد شرایط دریافت نوعی ویزا موسوم به ‏Training visa (subclass 407)‎‏ باشند.‏ برای آنهایی که تحصیلات خود را به پایان رسانده اند و مایلند تا در استرالیا بمانند و در این کشور به صورت موقت کار کنند نیز ‏باید گفت یکی از گزینه ها، ویزای موقت فارغ التحصیلان موسوم به ‏subclass 485‎‏ است. ‏

مهاجرت افراد ماهر و متخصصین استرالیا
به موجب ارائه تعداد متنوعی از ویزاها، مهاجران ماهر را به صورت موقت و آنهم در طیف گسترده ای از صنایع خود ‏می پذیرد.‏ این ویزاها شامل مهاجران ماهر، ویزاهای ویژه صنایع نفت و گاز،ویزاهای ویژه کار آفرینان، صاحبان بیزنس ها (کسب و کارها) ‏و سرمایه گذاران است.‏ یکی از شناخته شده ترین و از نظر سیاسی بحث برانگیز ترین انواع ویزاها در استرالیا، ویزاهای کاری موسوم به ویزای ۴۵۷ ‏است.‏ از ماه مارچ سال دو هزار و هجده، ویزای شماره ۴۵۷ لغو خواهد شد و به جای آن ویزای موقتی موسوم به ‏Temporary Skills ‎Shortage )(TSS‏ معرفی خواهد شد.‏ ویزای ‏TSS‏ یا می تواند شامل اقامتی کوتاه مدت – تا دو سال- و یا اقامتی میان مدت – تا چهار سال – در استرالیا باشد.‏ نوع کوتاه مدت این ویزا به طور ویژه برای بیزنس های استرالیایی طراحی شده است تا بتوانند شکاف های تخصصی یا مهارتی ‏خود را با کارگران ماهر خارجی که به صورت موقت به استرالیا سفر می کنند، پر کنند.
البته این نیز گفتنی است که این ویزا در ‏صورتی اعطا می شود که کارفرما نتواند یک کارگر ماهر را برای مقصود مورد نظرش در داخل استرالیا بیابد.‏ اما از سوی دیگر، نوع میان مدت این نوع از ویزا، به کارفرمایان اجازه خواهد داد تا کارگران خارجی را به منظور پاسخگویی به ‏نیازهای تخصصی خود و آنهم در طیف بسیار محدودتر و تخصصی تر و در مشاغل بسیار حساس استخدام کنند. البته این ویزا نیز ‏در صورتی اعطا می شود که کارفرما نتواند یک کارگر ماهر را برای مقصود مورد نظرش در داخل استرالیا بیابد.‏ تغییرات آتی این برنامه ویزا بر روی متقاضیان و دارندگان کنونی ویزاهای ۴۵۷ و یا متقاضیانی که می خواهند در آینده برای آن ‏اقدام کنند و یا بیزنس هایی که می خواهند در آینده، حامی (اسپانسر) مهاجران متخصص شوند، تاثیر خواهد گذاشت.‏
این در حالی است که ویزاهای کنونی ۴۵۷ همچنان به قوت خود باقی خواهند ماند. متقاضیان ویزای ۴۵۷ که درخواست های خود ‏را در روز هجدهم آپریل سال دو هزار و هفده و یا پیش از آن تسلیم کرده اند و هنوز در خصوص درخواست آنها تصمیم گیری ‏نشده است و حرفه ای را انجام می دهند که پیشتر از لیست ‏STSOL‏ حذف شده است، ممکن است مشمول بازپرداخت مبلغ پرداختی ‏خود برای این ویزا باشند. ‏

ویزاهای کار و تعطیلات

ویزای کار و تعطیلات (‏subclass 417‎‏) در واقع مسافران را تشویق می کند تا از زمان اقامت خود در استرالیا به عنوان نوعی ‏‏”مبادله فرهنگی” استفاده کنند.‏ افراد بین هجده تا سی سال می توانند برای ورود به استرالیا برای مدتی تا دوازده ماه و کار برای مدتی تا شش ماه با یک کارفرما و ‏همچنین تحصیل برای مدتی تا چهار ماه در کشور، درخواست خود را تسلیم کنند.‏ و البته گفتنی است آن دسته از متقاضیانی که پیشتر در برخی مناطق واجد شرایط روستایی برای حداقل هشتاد و هشت روز کار ‏کرده باشند، واجد شرایط لازم برای تسلیم مجدد درخواست خود برای دریافت یک ویزای کار و تعطیلات دوم برای مدتی تا دوازده ‏ماه خواهند بود.‏ اگرچه بنا به گزارش سال گذشته سازمان ‏Fair Work‏ دارندگان این نوع از ویزا، به ویژه آنهایی که مهارت زبان انگلیسی ضعیفی ‏داشته اند، در مواجهه با آزار و استثمار از طرف کارفرمایان خود در مناطق روستایی استرالیا بسیار آسیب پذیر بوده اند.‏
در گزارش مذکور یافته شده است که دارندگان این نوع از ویزاها که معمولا افراد ‏backpacker‏ هستند، در غالب مواقع مجبور ‏شده اند به دلیل تنگدستی مالی کارهایی را انجام دهند که مایل به انجام آن نبوده اند آنهم بدون آنکه حقوقی برای آن دریافت کنند. در ‏این گزارش آمده است، آنها در برخی مواقع حتی تهدید شده اند که اگر با شرایط غیر قانونی که به آنها تحمیل شده، موافقت نکنند ‏ممکن است به صورت بالقوه از امکان دستیابی به ویزای مجدد برخوردار نباشند. ‏

برنامه مهاجرت دائم به استرالیا

مهاجران می توانند به موجب طیف گسترده ای از ویزاها برای اقامت دائم در کشور استرالیا اقدام کنند. ‏ دولت استرالیا در سال دوهزار و شانزده – دو هزار و هفده، سهمیه ای یکصد و نود هزار تایی را به بخش اقامت دائم استرالیا ‏تخصیص داده است.‏ از این تعداد، ۱۲۸۵۵۰ عدد به بخش مهاجران متخصص و ۵۷۴۰۰ عدد به بخش مهاجرانی که به صورت خانوادگی به استرالیا ‏مهاجرت می کنند و ۵۶۵ عدد به “ساکنین پیشین استرالیا که روابط نزدیک خود با استرالیا را حفظ کرده باشند” تخصیص داده شده ‏است.‏ این مهاجران می توانند به موجب برنامه ای موسوم به ‏Regional Sponsored Migration Scheme‏ تحت حمایت قرار بگیرید ‏و یا آنکه می توانند در برخی از مناطق ویژه روستایی برای مدت دو سال زندگی کنند و در آن منطقه برای مدت حداقل یک سال ‏کار کنند. ‏ این برنامه حمایتی به گونه ای طراحی شده تا به بستگان واجد شرایط این افراد اجازه بدهد تا حامی اعضای خانواده خود شوند تا ‏آنها بتوانند به دیگر اعضای خانواده خود در مناطق روستایی استرالیا بپیوندند.‏ در این میان، متقاضیان ثانویه از جمله کودکان نیز می توانند تحت پوشش این گونه از درخواست ها قرار بگیرند.‏

ماریان دیکی (‏Marianne Dickie‏) استاد قوانین مهاجرتی از دانشگاه ملی استرالیا به اس بی اس گفته است دیگر راه های موجود ‏برای اقامت دائم در استرالیا عبارت از زیر شاخه های خانوادگی و زیر شاخه مهارت های مرتبط با کسب و کار.‏ او می گوید مدت زمانی که متقاضیان ممکن است انواع گوناگون ویزاهای دائم استرالیا را دریافت کنند بسیار متنوع است و در این ‏میان، روش های خانوادگی را باید یکی از طولانی ترین از منظر زمان انتظار در نظر گرفت.‏ این در حالی است که متقاضیان دریافت ویزاهای والدین نیز در نوعی “صف انتظار” قرار می گیرند و زمانی که آستانه تخصیص ‏ویزا برای آن سال به خصوص حاصل شود، دیگر به هیچ درخواست ویزایی رسیدگی نخواهد شد. البته نوبت این افراد در این به ‏اصطلاح “صف انتظار” حفظ خواهد شد. ‏ به گفته خانم دیکی: “دریافت ویزاهای والدین بسیار دشوار است اما این در حالی است که ویزاهای مربوط به فرزندان آنقدر دشوار ‏نیست و از سوی دیگر، هزینه ویزاهای مربوط به شریک زندگی هم به شش هزار دلار افزایش یافته است”.‏
خانم دیکی می گوید ویزای شریک زندگی در ابتدا یک ویزای موقت دو ساله است که پس از بیست و چهار ماه مورد بررسی قرار ‏می گیرد تا قبل از اجازه اقامت دائم به متقاضی این نوع از ویزا اطمینان حاصل شود که این زوج همچنان با یکدیگر زندگی می ‏کنند. ‏ اطلاعات موجود در وبسایت دولت استرالیا حاکی از آن است که رسیدگی به درخواست برای دریافت برخی از انواع ویزاهای ‏خانوادگی در استرالیا ممکن تا پنجاه سال به طول بیانجامد.‏ به گفته خانم دیکی، معمولا به ویزاهای بیزنسی به ویژه آن دسته از افرادی که معیارهای گزینشی برنامه مهاجرت متخصصین ‏دولت را به صورت تمام و کمال برآورده می کنند به مراتب سریع تر از دیگر انواع ویزا رسیدگی می کنند.‏ او می گوید: “در برنامه ویزای متخصصین، افراد باید اظهار تمایل خود برای مهاجرت به استرالیا را اعلام کنند و این درخواست ‏ها همگی در یک جا ذخیره می شوند و دولت تعدادی از این افراد را انتخاب و به آنها ویزا اعطا می کند. این فرایند می تواند یا ‏خیلی سریع باشد و یا حتی تا یک سال طول بکشد”.‏
او می گوید در این میان برنامه موسوم به ‏regional sponsorship‏ ممکن است سریع ترین گزینه برای افرادی باشد که می ‏خواهند به استرالیا مهاجرت کنند.‏ او می گوید: “این موضوع به خود فرد بستگی دارد. برخی اوقات انتخاب این گزینه برای آنها می تواند به مراتب گزینه بهتری ‏باشد – مگر آنکه فرد دارای تخصص ویژه ای باشد و به واسطه این تخصص، در مقامی متفاوت نسبت به دیگران قرار گیرد”.‏ به گفته خانم دیکی برخی از دیگر جوانب مانند توانایی های زبانی و یا وضعیت سلامتی فرد می تواند روند رسیدگی و حتی ‏اعطای ویزاهای مختلف را به تعویق بیندازد. ‏